poemat o smutnej twarzy

Był raz człowiek z twarzą smutną
zmarszczki mu spływały z czoła
zasłoniły jasny ogląd
świata co jest dookoła

i dlatego smutny człowiek
już nie widząc piękna świata
zaczął rad pisać ustawy
w sposób wprost godny wariata

bez namysłu, bez rozwagi
chwytał się czego popadnie
splunął dziarsko, wziął siekierę
i pomyślał: „będzie ładnie…

…kiedy ja pozwolę ludziom
żeby ścięli wszystkie drzewa
która mają na posesjach
nam nie drzew lecz nieba trzeba!”

ludzie wiele nie myśleli
poszły w ruch siekiery, piły
drzewa co dawały cień, powietrze
teraz w górach trocin gniły

wtedy człowiek z twarzą smutną
zapadł się w miękkim fotelu
powiódł wzrokiem po trofeach
i pomyślał: „chcę by wielu…

…ludzi znało me nazwisko
chcę je słyszeć wszędzie, w szkole
na komendzie i w kościele
w domu, chlewie i stodole”

nagle myśl mu jedna wpadła
niczym w pustą puszkę kamień
„Wiem! ja każę wyciąć Puszczę!
Najpiękniejszą, co to dla mnie!

i w ten sposób moje imię
wskroś na świecie będzie znane
nigdzie takiej Puszczy nie ma
ja w Jej wnętrzu wytnę ranę

najpierw jedną, potem więcej
przecież drzew tam jest bez liku
kasa spłynie, będę sławny
i obejdzie się bez krzyku

mam wszak mocne swe alibi
kornik drukarz maluteńki
to przez niego drwa rżnąć trzeba
to przez niego same pieńki”

jak pomyślał tak też zrobił
maznął podpis pod ustawą
lecz czas jakiś później w domu
do słuchawki parsknął kawą

„co?! blokada?! sprzętu w Puszczy?!
przecież tam jest dzicz i głusza!”
nie pomyślał smutna twarzy
że los Puszczy aż tak rusza

że te drzewa które on chciał
ściąć po prostu, tak dla zysku
mają wartość znacznie większą
niż stos polan w palenisku

Matka Ziemia ma to szczęście
że część ludzi po Niej chodzi
którzy jasno, trzeźwo myślą
i chęć zysku ich nie zwodzi

wszak to oni dobrze wiedzą,
że ta Puszcza jest jedyna
trzeba chronić ją z szacunkiem
przed rękami smutku syna

harvestery i leśnicy
policja i straż pożarna
nic to wobec rzezi Puszczy
bez niej nasza przyszłość marna

naszym dzieciom trzeba tlenu
ukojenia w głębi lasu
który od praszczurów przecież
tu pulsuje w poprzek czasu

o tym wiedząc moi mili
czas poważnie ruszyć temat
a najlepiej ruszyć głową
i przełamać myśli schemat

że co wspólne to niczyje
a co stoi, upaść musi
taki właśnie tok myślenia
do niszczenia Puszczy kusi

stąd zachęcam cię istoto
która częścią jest natury
smutnej twarzy trzeba pomóc
wybić z głowy wszystkie bzdury

które kiedyś się zalęgły
no i mnożą się uparcie
Puszcza teraz Ciebie woła
Jej potrzebne Twoje wsparcie.